Hoe het begon

2017 voor de ene persoon een dood normaal jaar. Voor mij de start van veel verdriet, veranderingen en niet wetende hoe nu verder. 

Mijn moeder overleed in augustus van 2017. Totaal onverwachts ze was niet "ziek" ze had epilepsie. Haar overlijden was domme pech een naar ongeluk. Ze viel thuis van de trap en kwam verkeerd terrecht, kwam na haar aanval niet meer bij en werd met spoed naar het ziekenhuis gebracht. Op het moment dat dit gebeurde was ik aan het werk, werd via de telefoon van een collega gebeld en kreeg de ambulance broeder aan de lijn en een paar tellen later mijn vader. Wat volgde was blinde paniek en een storm rit naar het ziekenhuis. De eerste uren waren afschuwelijk want je weet niets ze waren haar aan het opereren hoelang het precies heeft geduurt ik heb geen idee voor mijn gevoel duurde het een halve dag. Pas laat op de dag werden we geïnformeerd door de neuroloog over de toestand en wat we konden verwachten. De verpleging op de IC ving ons liefdevol op en begeleiden ons in de 6 dagen die we daar verbleven dag én nacht. 

Dat het niet goed was bleek al snel, vele onderzoeken en testen volgden en allemaal met niet al te positieve uitslagen. De precieze details? Ik weet ze niet meer het is voor mij een ware blur. Wat ik wel nog weet waren de nachten aan het bed en de gesprekken met de verpleging. Hoe open ze waren en hoe erg ze hun best deden om deze moeilijke situatie voor ons zo makkelijk mogelijk te maken. Voor altijd veel respect voor deze verpleeging. 

Op donderdag 5 dagen ná de val kregen we te horen dat er meerdere zwarte vlekken waren in de hersenen van mijn moeder. Met andere woorden mijn moeder bleek "hersendood" zoals ze dit noemen. Wat volgde waren telefoontjes naar familie afspraken maken met de arts en verpleging om de behandelingen te stoppen tijdstip; 20:00 die avond. Ze overleed een aantal uur later om 01:45. 

Ik was 20 jaar, en plots veranderde mijn hele leven. Nooit voorbereid op dit moment want hoe doe je dit? Hoe ga ik verder in het leven wanneer ik mijn moeder verlies? Alles wat je nog moet leren, bespreken wil vragen. Iedereen die zijn of haar moeder heeft verloren kent dat gevoel. 

Wat nu?